Fatma Öykü ile Japonya Tatiline Yolculuk
Osaka'ya Yolculuk
23.09.2025 Salı
Osaka Kansai UluslararasıHavalimanı
Arkadaşım gitme denemelerine birkaç gün önce başlamıştı. Sorunlar yaşıyordu. Zorlanıyordu. Ben genelde dua ve seyir kısmındaydım bu durumun. Arkadaşım da havalimanında olunca buluştuk. Konuştuk.
Hem endişeli, hem karamsar olayım derken ümitli duruma geçme hali bir ortam mevcuttu. Bir çözüm yolu, aktarmalı gelsin ümidi gelişti. O detaylarda uzun. Ama o benim yaşadığım tecrübe olmadığı için tam hâkim değilim.
Havalimanında check-in yaptırırken genç bir grup Türk oğlanlarla tanıştım. Çok sevindim. Sonra 2 Türk kız ve aileleri ile tanıştım. Dönüş tarihlerimiz de tutuyormuş. Biraz rahatlamıştım.
Kızların aileleri de benimle tanışınca rahatlamıştı. Kendileri söyledi. Tabi birine ya da birilerine güvenerek yola çıkmamayı hissettiriyordum kendime. Bu yaşadığım bir şükür hali, mutluluktu.
Pekin Havaalanı
Pekin Havaalanı Beijing Botanical Garden
23 Eylül Salı 16:00’da Pekin’e gittim. Orada yaklaşık 3,5 saat bekleme yaptık. Pekin’de çok fazla üzerimizi, eşyalarımızı arama yaptılar. Saat 09:55’te Pekin’den Osaka havaalanına gittim. Yolculukta gidiş ve dönüşte China Southern Airlines kullandım. Çok memnun kaldım. Başka şirketler hakkında bilgim mevcut değil.
Pekin’e kadar uçuşta; içecek (sıcak, soğuk, alkollü, alkolsüz), yiyecek (1-2 seçenek; balık/tavuk gibi), sonra tekrar içecek faslı vardı. Arada istersen su vb. isteme hakkın mevcut. İnmeye yaklaşık 2 saat kala tekrar yemek servisi, içecek servisi yapıldı. Her koltukta ince pike gibi bir örtü, bazılarında küçük yastık da mevcuttu. Otel terliklerinden giyen, gözlerine bant takan da çok fazla idi. Dönüşte ben de otel terliklerinden giydim. Çok rahat ettim.
Pekin havaalanı küçük ama çok güzeldi. Orman bahçesi tarzında bir yer yapmışlar. Adı Beijing Botanical Garden. Çok başarılıydı. Orada dolaşıp, fotoğraf çekildik kızlarla — Azra ve Şueda. Telefonumu prize takıp şarj ettim. Prizi ilk burada kullandım.
Priz girişleri farklıydı. Adaptör alıp gitmiştim. Adaptörde yaşadığım zorluk şu oldu: Türkiye’deki kullandığım adaptöre yeni adaptörü de takınca kafa kısmı ağır geldi. Prize takınca temassızlık oldu. Kafa kısmının altına destek koymak zorunda kaldım çoğu zaman. Şarj için taktığınızda kontrol edin ara ara. Aktarma için rahat, anlaşılır bir sistemleri vardı.
Osaka havaalanına indiğimde heyecanlıydım. Kızların yanımda olması avantaj idi. İngilizce de destek alabilirdim. Girişte biraz kolay olmadı. Pasaport kontrolünde anlaşmamız kolay olmadı. Azra’dan yardım istedim. Sonra “Beraber misiniz?” dediler. Yalnız olduğum için anlamaya çalıştı ne olduğunu.
“Programın var mı?” diye sordu. Valizimdeydi. Dosyayı telefonumdan açmaya çalıştım, açılmadı. Gerildim. Sonra “Dosyanın açılmasını bekliyorum” dedim. Kısa bir süre sonra geçirdi. Kalacağım yerin çıktısı, gidiş dönüş biletimin çıktısı mevcuttu aslında. İngilizce de bayan da çok başarılı olmadığını söyledi Azra.
Osaka’ya gelmiştik. Kızlarla biraz havalimanında oturduk. Herkes kendi yapacaklarını düşündü. Ben sonra ayrıldım onlardan.
Sakura kartı satanları kısa bir arayış sonrasında buldum. Sakura kart aldım. Ortam çok farklı idi. Türkiye’deki gibi seslenip, müşteri çağırıyorlardı. Sakin ve dikkatli olarak inceledim. 2 day 6 GB paketini aldım. 1500 TL geliyordu.
Telefonum çift sim kart ile çalışıyordu. Telefonu kapatmadan Sakura sim kartı taktılar. Hemen deneme yaptım. Çalıştı. Bu arada mail ile iletişim de çok başarılılar ve ilgililer. Bir gün navigasyon çalışmadı. Mail gönderdim. Hemen bilgilendirdiler. Kızlar ile görüştüğümüzde onlar da o gün sorun yaşamışlar. Düzeldi gün içinde.
Navigasyondan otele gidişe baktım. Kalacağım yer önceden belli olduğu için nasıl gideceğime önceden bakmıştım. Arkadaşım Pasmo kart vermişti. Onun içine para yükledim. Makinalarda dil seçeneği de mevcut. Kullanımı genel olarak kolay. Bilet, kart ve karta yükleme gibi seçenekleri mevcut.
Osaka’da genel ortalama 230 yen idi metrolarda.
Nashinati-ku Tishi yolculuk - Resimli Anlatım çok ilgimi çekti
Park Inn hostele gittim. Nashinati-ku Tishi semtindeydi. Biraz bakımsız, güven vermeyen bir yerdi. Fiyatı 3 gece 6300yen idi. Çok uygundu. Tek başıma olunca hafif rahatsız,tedirgin oldum. Odaya gidince koku mevcuttu. Havalandırması mevcut değildi. Vantilatör mevcuttu. Tek başıma olmamın odada rahatlığı vardı. Banyo alt katta kilitleyerek yapıyordum. Kaldığım kattaki wc temiz değildi. Wv kapısını kapatamıyordum. Çok küçüktü. Sonra giriş katında wc keşif ettim. Kapısı buzlu camdı. Ama daha genişti. Orayı kullandım.
Havaalanından hostele gidip, eşyalarımı bıraktım. Elimdeki programa göre gezmeye başladım. Bugün Shinsaibashi-Suji ve Tengachaya gezdim.
Osaka baharatlı yemek kokuyordu. Aslında burada alışveriş ve Japon mutfağı deneyimi deniyordu. Ama Osaka’da yemek yiyemedim. Ayakta kalmak için hep bir şeyler yedim. Tabi tek başıma gelmem, yabancı dil bilmemem, ortama alışmam gibi süreçler de mevcuttu.
Bir yandan “Arkadaşım gelecek mi?” kısmı mevcuttu. Birkaç gün sonra tatilde beraber olamayacağımızı geliş tarihini yazarak ve açıklayarak netleştirdi. Japonya’nın kattığı güzellik; takılmamayı, tek başına başarabileceğini, yapacağına yönelmeyi, yani anda nasıl kalındığını öğretti.
Tabi burada benlik bilincine dikkat etmem gereken bir nokta. Akşam odama erken çekildim. Yorgundum. Plana baktım. Ailemle yazıştım. Family Mark’tan aldıklarımdan atıştırdım ve yattım.
Yer döşeğiydi (FUTON). Yastıkları (MAKURA) kare ve içi kımıl kımıl farklı malzemeydi. Malzemesi araştırdığıma göre kara buğday kabuğu imiş. Yorgana da KAKEBUTON deniyormuş. Yere serilen yatağa da SHIKIBUTON imiş. Hepsi çok rahattı. Ben dinlendim.
Yorumlar
Yorum Gönder